Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2012

Οι νεκροί και οι σκιές - μια προ Φώτων επιφοίτηση

Εικόνα
Ο Joyce ( James Joyce 1882-1941 ) κλείνει ένα μεγάλο έργο ( Οι Δουβλινέζοι - Dubliners ) με ένα μικρό αριστούργημα (Οι νεκροί - The_Dead )  και ο μεγάλος Huston  (John Huston) αποφάσισε να το κάνει ταινία κάποια στιγμή ...ο είδα πριν από 3-4 χρόνια και το αγνόησα. Για κάποιο λόγο δεν το κατάλαβα, δεν ήμουν έτοιμος να ερμηνεύσω το μήνυμα και κατά συνέπεια το προσπέρασα με θετική όμως διάθεση - σκέφθηκα ότι θα το ξανασυναντήσω κάποια πιο κατάλληλη στιγμή...
Η στιγμή ήρθε φέτος.







Άλλες γιορτές αυτές οι φετινές...διαφορετικές και όπως και στο έργο του Huston έτσι ακριβώς,  σαν επιφοίτηση (Epiphany), κατάλαβα μεμιάς όλο το έργο - έφτασα σε μια κατανόηση που τότε δεν μπορούσα. Τα φετινά Χριστούγεννα έβλεπα γύρω μου να περιφέρονται σκιές - σκιές ανθρώπων, ιδεών και αντιλήψεων και μεμιάς θυμήθηκα ότι αυτή την θλιβερή αίσθηση μου είχε αφήσει ένα εξίσου θλιβερό φινάλε ταινίας, μια συγκεκριμένη ταινία που χρησιμοποιούσε ακριβώς αυτή τη λέξη : σκιές



Μετά βέβαια το έριξα στην ανάγνωση κριτικών, όπ…

Ο Camus, ο Bergman και η Ελλάδα του 2013 - Μέρος Ι

Εικόνα
Η ζωή είναι παράλογη, κατά τον Camus (Καμύ), γιατί είναι χωρίς νόημα.    Η μοναδική και προσωπική σύλληψη  της φύσης τού ανθρώπου από τη συνείδησή του, η συνειδητοποίηση δηλαδή του παραλόγου, προκαλεί ένα μεικτό, παράξενο συναίσθημα. Η εξάρτησή του από το χρόνο, η υποταγή του στο θάνατο, η μάταιη ένταξή του σε καθημερινές, ομοιόμορφα επαναλαμβανόμενες  συνήθειες και η υποταγή του σε πλήθος προκαταλήψεων, γεννά στην ψυχή του το συναίσθημα της ματαιότητας, της απελπισίας και της αηδίας. Το συναίσθημα αυτό γίνεται ανυπόφορο, αν ο άνθρωπος δεν αποδεχθεί τις πραγματικές αιτίες που το προκαλούν. Η αποδοχή τους προσφέρει την αίσθηση της ελευθερίας, την απαλλαγή από ευθύνες και ενοχές. Αυτό που του μένει τότε, είναι η δράση. Ελεύθερος, χωρίς ανώφελες δεσμεύσεις και αναστολές χρησιμοποιεί το πνεύμα του και ασκεί τη δράση του, απαλλαγμένος από τα δεσμά κάποιου καθορισμένου εκ των προτέρων προορισμού. «Η συναίσθηση της ζωή του, της  επανάστασής του, της ελευθερίας του, σημαίνει ότι ζει και μάλισ…

"Μια θλιβερή σκέψη που χορεύεται"

Εικόνα
"Μια θλιβερή σκέψη που χορεύεται"
Ο ορισμός του Ενρίκε Σάντος Ντισέπολο για το τάνγκο δεν μπορεί να ξεπεραστεί....το ίδιο και η μουσική του Piazzolla..

Το τίμημα της ονοματοδοσίας (πώς ο Κανένας γίνεται Εσύ)

Εικόνα
«Ξεκινάμε τη ζωή μας ανυπόστατοι, αδοκίμαστοι, ανύπαρκτοι, ανώνυμοι. Ξεκινάμε μέσα στην οντολογική λήθη, και μέσα στην αδιαφανή ομίχλη της μέριμνας. Αυτή μας παλεύει, να μη δέσουμε δεσμούς συναγωγούς φιλίας με τη βαθύτερη ουσία της ύπαρξης μας. Ο καθένας μας ξεκινά με το όνομα Κ α ν έ ν α ς.
Αν ξεφύγουμε ετούτη την πανίσχυρη βαρυτική δύναμη, που μας τη φόρτωσαν οι θεοί, ο Δίας η Μέριμνα η Γη, φενάκη και δόλωμα, για να μη νιώθουμε άκοπα και χάρισμα το πολύτιμο νόημα της ίδιας της ζωής μας• αν φτάσουμε να πληρώσουμε το ακριβό λύτρο που αξιώνει η φύση και η ουσία της ανθρώπινης μοίρας μας• αν αλλάξουμε το μουσικό μας τρόπο, πηδώντας από τον απλοϊκά υποστασιακό στον αυθεντικά υπαρκτικό άνθρωπο, από τη φλογέρα του βοσκού στο φλάουτο του Μότσαρτ (Zauberflöte), από το Man στην Existenz, από το Οὖτις στο Οδυσσέας• αν γίνει να κινήσουμε λειτουργικά τη διαλεκτική μας σχέση με το πρόβλημα της ουσίας και του βάθους της ζωής μας• αν περπατήσουμε το βραχύ μας βίο έξυπνοι και εγρήγοροι, και όχι κοιμι…

Μυθολογία : ο Σίσυφος και η πραγματικότητα που ξεχνάμε

Εικόνα
Απαραίτητη διευκρίνηση (για όσους ξεχνάνε την μυθολογία μας) :




Επειδή βαρέθηκα εδώ και κάτι εβδομάδες να πετυχαίνω άρθρα για την οικονομία, την Ελλάδα και άλλα τέτοια γραφικά να παρουσιάζουν την προσπάθεια προσαρμογής ως "σισύφεια" θέλω να θυμίσω ότι ο Σίσυφος είχε  μια χαρακτηριστική ιδιότητα που όλοι λησμονούν : ήταν νεκρός....


Εικόνα
1962, φώτο από την ταινία : Harakiri














Εικόνα
Καλός κινηματογράφος για σινεφίλ ....
"Το άλογο του Τορίνο" του Μπέλα Ταρ.

Δείτε το τρέιλερ :

Εικόνα
Από την τριλογία του Κισλόφσκι πάντα ξεχώριζα το "Μπλε"....
και από το soundtrack το περίφημο

Song for thw Unification of Europe

"and they lived happily ever after".

Εικόνα
Μεγαλώσαμε με το "και ζήσαν αυτοί καλά, κι' εμείς καλύτερα" αντί για το "and they lived happily ever after".
Αυτό εξηγεί πολλά

Σε αναμονή της φετινής Ταινίας ...

Εικόνα
Η πρώτη ταινία που περιμένω για φέτος :





Rust & Bone (2012) - Official Trailer 



...τι  περιμένω ; Άλλη μια ταινία του Οντιάρ ( προηγούμενη ταινία του ο "Προφήτης") και άλλη μια εμφάνιση της Κοτιγιάρ ... νομίζω ότι από μόνα τους είναι αρκετά...
"The story is about the relationship between this emotionally handicapped man and a physically handicapped woman. Although they have almost opposite characters, they find each other in their mutual experience of being different from the rest. His lack of sympathy and understanding is almost an advantage for her. She lost her legs, but he doesn't ask her how she copes or if she wants a shoulder to cry on. No, he asks her if she wants to take a dive in the ocean with him. 'Do you realize what you're saying?', she replies. He answers by carrying her in his arms to the sea and letting her discover that she can swim by using only her arms."
"Τρομερές, νατουραλιστικές ερμηνείες από τη Μαριόν Κοτιγιάρ και τον Μ…